ما آدم های امکانات هستیم

آدم های تکنولوژی

حرف هایمان را با آهنگ و عکس و شعر و متن به هم میگوییم.

پروفایل شده محلِ بساط کردنِ حال و احوالمان.

نگاه میکنی میبینی زخمِ عمیقی در پروفایل اش نقش بسته.

حالش را که میپرسی میگوید :

خوبم !

نمیفهمی کدام راست است کدام دروغ.

شاید هم آن عکس را گذاشته تا اویی که باید حالش را بپرسد ... عاشق و معشوق ها اگر

بحث کنند

و قهرشان بگیرد

پروفایل ها شروع به کار میکنند... امان از این ها که از همان اول نگذاشتند

دو کلام حرف درست درمان بین هم رد و بدل کنیم

نه با شعر و آهنگ و عکس ...

همه ی این ها به کنار .. درد آن لحظه ایست که دیگر جوری طرف از چشم ات می افتد

که حتی زحمتِ عوض کردن پروفایل را هم به خودت نمیدهی.

نه متنی نه شعری ...

نه پُستی که بفهماند ناراحتی و یا دلتنگ ... بهتر بگویم ؛

تاریخِ انقضای دوست داشتنت

ته میکشد ... :)