چشم می دوزم...

چشم می دوزم

به کوچه هایی که سپرده ام

بروند ، بدوند

گیج بخورند و خیابان شوند

مست شوند و به جاده بزنند

تلوتلو بخورند و از راه و بیراهه

به “تو” برسند!

برایت بگویند از چارقد خاکیم

از موهای بافته م

از پیرهن بته جغه ام

و از چشمهایم !

شاید خدا پا درمیانی کند

قائله ی پریشانیم را از پابوسی قدمهات

تا بستن چشمهایم

ختم به خیر کند…

به بوسه ی “تو” بر پیشانیم !